unheart words(harfahaie nashonida)

hame migan adam baraye resdian be eshghesh bayad az hame chi

begzare to ke hame chie mani chetori azat begzaram?????????

*******************************************

nime shab avarevo bi heso hal
dar saram sodaye jAmi bi zaban
parseyi aghaz kardim dar khiyal
del be yad avard ayame vesal
az jodayi chand roozi migozasht
chand rooz az omr rafto bar nagasht
del be yad avard aval bar ra
khaterate avalin didar ra
An nazar baziye An asrar ra
An do chashme maste ahoovar ra
hamcho razi mobhamo sar baste bood
chon man az tekrar ou ham khaste bood
amado ham ashiyan shod ba man ou
ham neshino ham zaban shod ba man ou
khaste jan boodam ke jan shod ba man ou
natavan boodo tavan shod ba man ou
damanash shod khabgahe khastegi
in chenin aghaz shod delbastegi
vay az An shab zendedari ta sahar
vay az An omri ke ba ou shod be sar
maste ou boodam ze donya bi khabar
dam be dam in eshgh mishod bishtar
amado dar khalvatam damsaz shod
gofto gooha beyne ma aghaz shod
goftamash dar eshgh pa bar jast del
gar goshayi cheshme del zibast del
del ze eshghe rooye to heyran shode
dar peye eshghe to sargardan shode
goft dar eshghat vafadaram bedan
man to ra bas doost midaram bedan
shoghe vaslat ra be sar daram bedan
chon toyi makhmoor khammaram bedan
ba to shadi mishavad ghamhaye man
ba to ziba mishavad fardaye man
goftamash eshghat be del afzoon shode
del ze jadooye rokhat afsoon shode
joz to har yadi ze del madfoon shode
Alam az zibayiyat majnoon shode
bar labam bogzasht lab yani khamoosh
tame boose az saram bord aghlo hoosh
dar saram joz eshghe ou soda nabood
bahre kas joz ou dar in del ja nabood
dide joz bar rooye ou bina nabood
hamcho eshghe man hich gol ziba nabood
khoobiye ou shohreye afagh bood
dar nejabat dar nekoohi pak bood
roozegar ama vafa ba ma nadasht
taghate khoshbakhtiye ma ra nadasht
pishe paye eshghe ma sangi gozasht
bi goman az marge ma parva nadasht
akhare in ghese hejran boodo bas
hasrato ranje faravan boodo bas
yare ma ra az jodayi gham nabood
dar ghamash majnoono ashegh kam nabood
bar sare peymane khod mohkam nabood
sahme man az eshgh joz matam nabood
ba mane divane peyman sade bast

sadeam An ahdo peyman ra shekast

bi khabar peymane yari ra gosast
in khabar nagah poshtam ra shekast
An kabootar aghebat az band rast
rafto ba deldare digar ahd bast
ba ke gooyam ou ke hamkhoone man ast
khasme jano teshneye khoone man ast?
bakhte bad bin vasle ou ghesmat nashod
in geda mashmoole An rahmat nashod
An tala hasel be in gheymat nashod
asheghan ra khoshdeli taghdir nist
ba chenin taghdire bad tadbir nist
az ghamash ba doodo dam hamdam shodam
bAde nooshe ghoseye ou man shodam
masto makhmooro kharab az gham shodam
zare zare ab gashtam kam shodam
akhar atash zad dele divane ra
sookht bi parva pare parvane ra
eshghe man az man gozashti khosh gozar
bad az in hata to esmam ra nabar
khateratam ra to biroon kon ze sar
dishab az kaf raft farda ra negar
akharin yek bar az man beshno pand
bar mano bar roozegaram del maband
asheghi ra dir fahmidi che sood?
eshghe dirin gosaste taro pood
bad az in ham ashiyanat har kas ast
bash ba ou yade to mara bas ast...
gar che abe rafte baz ayad be rood

سرخ مثل قلب تو

نمی خواهم جز من دوستدار دیگری باشی

عشق چیست ؟

از دریا پرسیدند .گفت: خشکیدن

از گل پرسیدند . گفت: پرپر شدن

از زمین پرسیدند . گفت : لرزیدن

از آسمان پرسیدند. گفت : باریدن

از انسان پرسیدند

ناگهان ندایی ازدرونش گفت:

جدایی !!

ما را که بجز توبه شکستن هنری نیست / با زاهد بی مایه شکستن ثمری نیست

برخیز جز این چاره نداری که در این حال / جز جام می و مطرب و ساقی خبری نیست . . .

  آسمان امشب به حالم گریه کن

                   روح تبدار مرا پاشویه کن

                            آتش افکند عاشقی بر حاصلم

                                     گریه کن بر مجلس ختم دلم

                                            گریه کن بر من که روحم تیر خورد

                                      سایه احساس من شمشیر خورد

                              شوخ چشمی بی شکیبم کرده است

                          با خودم حتی غریبم کرده است

            شوخ چشم است و دلم در چنگ اوست

       هرچه هست ازچشم پر نیرنگ اوست

      آه آن بلا آن درد سینه سوز

            از کجا آمد نمی دانم هنوز

                   شاید از نهتوی جنگل های راز

                            شاید از پشت کپرهای نـــیاز

                                      او که با اینه ها فانوس بود

                           چشم او یک کاسه اقیانوس بود

                      آمد و بر پشت بامم پر کشید

                 از سر پرچین قلبم سر کشید

         آمد و زود از سر نعشم گذشت

 بی وفا سیلی خورم کرد و گذشت

          آمد و بر پشت پایش گم شدم

                  از جنون ورد لب مردم شدم

                         رفت و طاق عشق من آوار شد

                                    رفت و منصور دلم بر دار شد

                                              رفت و کوه طاقتم را باد برد

                                      یوسف امید من در چاه مرد

                            این هم از یک عمر مستی کردنم

                        باز هم شبنـــم پرستی کردنم

              ای دل شوریده مستی می کنی؟

        باز هم شبنم پرستی می کنی؟

            رام هر کس کی شود آهوی دشت

                      ای دل بیچاره دیدی بر نگشت

                              من که گفتم این پرستو رفتنیست

                                       من که گفتم این بهار افسرد نیست

                                              من که گفتم ای دل بی بند و بار

                                         عشق یعنی رنج یعنی انتــحار

                                  عشق خونت را دواتت می کند

                           شاه باشی عشق ماتت میکند

                آه عجب کاری به دستم داد دل

       هم شکست وهم شکستم داد دل...

         شمع، دانی‌ که دم مرگ به پروانه چه گفت؟
گفت ‌ای عاشق بیچاره فراموش شوی
سوخت پروانه ،ولی‌ خوب جوابش را داد

گفت، طولی نکشد نیز تو خاموش شوی      

در بیکرانه ی زندگی ۲ چیز است که افسونم می کندآبی آسمان که میبینم و می دانم که نیست
و خدایی که نمیبینم و میدانم که هست.

هر موجودی در طبیعت “آنچنان است که باید باشد”
و تنها انسان است که هرگز آنچنان که باید باشد نیست

از تنهایی به میان مردم می گریزم و از مردم به تنهایی پناه برم

من دشمن تو و عقاید تو هستم،اما حاضرم جانم را برای آزادی تو و عقاید تو فدا کنم.
مذهب،اگر پیش از مرگ به کار نیاید،پس از مرگ به هیچ کار نخواهد آمد